Deze hele week staat in het teken van de magische kersttijd in Parijs en het delen van wat persoonlijke verhalen op deze blog. Parijs is een stad waar ik echt helemaal weg van ben en, tijdens al mijn bezoeken aan de stad, ben ik erachter gekomen dat Kerstmis echt mijn favoriete tijd is om de stad te bezoeken. Ik ben er slechts tweemaal met de feestdagen geweest, maar de warme herinneringen die ik koester zijn reden genoeg om zo snel mogelijk een vakantiewoning in Parijs te willen boeken en er iedere december op vakantie te willen gaan en genieten van de charmes van de stad tijdens de bijzondere kerstdagen.
In mijn laatste twee bijdragen ging ik in op de meest traditionele romantische ervaring die iemand kan beleven in de stad, maar in dit artikel wil ik het graag hebben over mijn favoriete trip naar Parijs tijdens kerst.
In mijn laatste twee bijdragen ging ik in op de meest traditionele romantische ervaring die iemand kan beleven in de stad, maar in dit artikel wil ik het graag hebben over mijn favoriete trip naar Parijs tijdens kerst.
Toen ik vorig jaar rond deze tijd voor een artikel het een en ander aan het onderzoeken was, realiseerde ik me dat de beroemde modewinkel, Colette, de deuren zou sluiten. Een plaats waar ik een paar keer op bezoek ben geweest en een fraaie foto heb kunnen maken van mezelf wijzend naar de naam die we gemeen hebben, was ik geschokt toen ik hoorde dat zo'n instelling in de modewereld, waar ik zo'n persoonlijke connectie mee had, zou sluiten. Het maakte me verdrietig om te denken dat ik het nooit meer zou zien, maar ik had geen plannen om naar Parijs te gaan en ik probeerde geld te besparen in de aanloop naar Kerstmis. In een opwelling veranderde ik mijn plannen last minute, vond een opening in mijn schema en besloot om slechts 24 uur naar Parijs te gaan om afscheid te nemen.
Ik vloog op een donderdagavond en werd onthaald door een vriend met champagne. We bleven de halve nacht op, praten en drinken, wat vrienden nu eenmaal doen. De volgende ochtend haalde een andere vriend me op voor een "Voor de zonsondergang" wandeling door de stad. We namen een paar gebakjes mee en een koffietje bij een barretje op de hoek (bij een verwarming) en keken lekker hoe de Parijzenaren aan ons voorbijtrokken. Als een echte gids nam hij me mee op een schilderachtige route door de kleinte straatjes en een aantal van de oudste delen van de stad om bij uiteindelijk bij Colette uit te komen. Ik kocht het een en ander, namen nog een laatste foto, en ik zei mijn vaarwel.
Vervolgens gingen we door met wandelen door de stad, eindeloze gesprekken en lekker eten en drinken, zo aten we falafel in Le Marais (het lijkt wel alsof deze plek het hele jaar door druk is), wandelen langs de Seine, en uiteindelijk naar het schitterende Louvre. Het was mijn eerste bezoek omdat de wachtrijen me altijd hadden afgeschrokken, maar we kwamen nu meteen binnen, een groot pluspunt van een bezoek in de winter. Ik heb ooit kunstgeschiedenis als hoofdvak gehad en ik zweefde dan ook rond in een waas, volkomen overweldigd en gefascineerd. Toen de zonsondergang viel en onze tijd samen afliep, pakten we nog een glühwein op een kerstmarkt en babbelden we tot we moesten afscheid nemen bij de metro. Zelden krijgen we ooit zoveel tijd met vrienden als volwassenen en toen ik naar mijn station liep, warm van blijdschap van een goede dag, kuste de lichtste sneeuwbui mijn gezicht als een laatste geschenk van de stad.
Zelfs met slechts 24 uur was ik echt helemaal in de ban van de magie van Parijs tijdens Kerstmis met een goede vriend, en ik kan de stad dan ook niet genoeg aanraden. Ook al heb je weken de tijd in deze stad, je zult nooit uitgekeken raken...
Ik vloog op een donderdagavond en werd onthaald door een vriend met champagne. We bleven de halve nacht op, praten en drinken, wat vrienden nu eenmaal doen. De volgende ochtend haalde een andere vriend me op voor een "Voor de zonsondergang" wandeling door de stad. We namen een paar gebakjes mee en een koffietje bij een barretje op de hoek (bij een verwarming) en keken lekker hoe de Parijzenaren aan ons voorbijtrokken. Als een echte gids nam hij me mee op een schilderachtige route door de kleinte straatjes en een aantal van de oudste delen van de stad om bij uiteindelijk bij Colette uit te komen. Ik kocht het een en ander, namen nog een laatste foto, en ik zei mijn vaarwel.
Vervolgens gingen we door met wandelen door de stad, eindeloze gesprekken en lekker eten en drinken, zo aten we falafel in Le Marais (het lijkt wel alsof deze plek het hele jaar door druk is), wandelen langs de Seine, en uiteindelijk naar het schitterende Louvre. Het was mijn eerste bezoek omdat de wachtrijen me altijd hadden afgeschrokken, maar we kwamen nu meteen binnen, een groot pluspunt van een bezoek in de winter. Ik heb ooit kunstgeschiedenis als hoofdvak gehad en ik zweefde dan ook rond in een waas, volkomen overweldigd en gefascineerd. Toen de zonsondergang viel en onze tijd samen afliep, pakten we nog een glühwein op een kerstmarkt en babbelden we tot we moesten afscheid nemen bij de metro. Zelden krijgen we ooit zoveel tijd met vrienden als volwassenen en toen ik naar mijn station liep, warm van blijdschap van een goede dag, kuste de lichtste sneeuwbui mijn gezicht als een laatste geschenk van de stad.
Zelfs met slechts 24 uur was ik echt helemaal in de ban van de magie van Parijs tijdens Kerstmis met een goede vriend, en ik kan de stad dan ook niet genoeg aanraden. Ook al heb je weken de tijd in deze stad, je zult nooit uitgekeken raken...